( 161 ) آنگاه كه پيشوايانى متبوع از كسانى كه پيروى آنها كرده‌اند بيزارى جويند و عذاب را به چشم خود بينند و وسائل ارتباط ميان آنها بگسلد ( 162 ) و آنها كه پيرو بودند بگويند اى كاش ما را برگشتى بود ( به دنيا ) تا از آنها بيزارى مىجستيم چنانچه از ما بيزارى جستند ، همچنين خدا كردارشان را مايهء افسوس آنان به آنها بنمايد و آنها از آتش بيرون نشوند » سپس امام باقر ( ع ) فرمود : اى جابر ، به خدا آنها پيشوايان ستمكار و پيروان آنها باشند . ( 1 ) 12 - ابن ابى يعفور گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مى فرمود : خدا در روز قيامت به سه كس نظر نكند و آنها را تبرئه ننمايد و عذاب دردناك از آن آنها است ، كسى كه دعوى امامت از طرف خدا كند به ناحق و كَسى كه انكار امام گماشته از طرف خدا را بكند و كسى كه گمان كند اين دو بهره‌اى از اسلام دارند . باب در حال كسى كه بىامام براى خدا ديندارى كند 1 - از ابى الحسن ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 50 سوره قصص ) : « كيست گمراه‌تر باشد از آن كه پيرو هوس خود است بىرهبرى از طرف خدا » فرمود : مقصود كسى است كه دينش رأى او